Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/4329 K.2017/708

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 05.11.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mirasbırakanı olan ...‘ın 24.03.1979 tarihinde vefat ettiğini, ...‘ın mirasçılık belgesine ilişkin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/598 Esas 2014/638 Karar sayılı ilamında ...‘nın mirasçı olarak gösterildiğini, ancak ...‘nın mirasbırakanın eşi olan ...‘ı ve mirasbırakanın kızı olan ...‘yı kasten öldürmesi nedeni ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.08.1994 tarih ve 1993/22 Esas 1994/60 Karar sayılı 28.12.1994 tarihinde kesinleşen mahkumiyet kararının bulunduğunu, ...‘nın mirastan yoksun olması nedeni ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/598 Esas 2014/638 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptalini ve mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile mirasbırakanın mirası 384 pay kabul edilerek 36 payının ...‘ya isabetine, mirasçı ... yönünden TMK'nın 578/1 mad. kapsamında mirastan mahrumiyetinin terekenin tasfiyesi sırasında dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından mirasçılık belgesinde ...‘ya pay verilmiş olması nedeni ile süresinde temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu m. 578/1 hükmü, mirasbırakanı kasten ve hukuka aykırı olarak öldüren veya öldürmeye teşebbüs edenlerin, mirasçı olamayacakları gibi; ölüme bağlı tasarrufla herhangi bir hak da edinemeyeceklerini düzenlemiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1993/22 Esas 1994/ 60 Karar sayılı dosyasında kesinleşmiş mahkumiyet kararı ile sabit olduğu üzere, ..., ...’yı ve ...’ı kasten öldürmüştür.

Mirasbırakan ...’ın 24.03.1979 tarihinde ölümü ile geriye eşi ... ve çocukları ..., ..., ..., ... kalmışlardır. Daha sonra ...’ın 09.02.1993 tarihinde ölümü ile ...’a düşen miras payı eşi ve çocuklarına geçecektir. ...’nın 30.03.1993 tarihinde ölmesi ile kendisine düşen miras payının ise eşi ...’ya geçmesi TMK m. 578/1 uyarınca mirastan yoksunluk sebebi ile mümkün değildir. Mirasbırakan ...’ın mirasçısı ...’ın ölümü ile miras payının kızı ...’dan dolayı ...’ya geçmesi de TMK m.578/1 uyarınca mirastan yoksunluk sebebi ile mümkün değildir. Bu durumda ...’nın mirasbırakan ...’ın mirasından pay alamayacağı gözetilmeksizin karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.