Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/4870 K.2017/6493

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.11.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, İİK 121. madde gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak davalı borçlu ...'nun murisinden intikal eden 306 ada 4 parsel üzerindeki 1 nolu bağımsız bölümdeki ortaklığının satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, 306 ada, 4 parsel noda kayıtlı 588,00 m2 yüz ölçümlü beş katlı kargir bina ve arsası niteliğindeki taşınmaz üzerindeki ortaklığın alacaklı yapı kredi bankasının borcuna tekabül edecek kadar satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı-borçlu ... temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK’nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı-borçlu ...'nun temyiz itirazlarına gelince;

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alınması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan icra müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip davacı tarafa icra hakiminden yetki belgesi almak üzere süre verilmelidir.

İcra mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan davalarda kural olarak borçlu ortağın mülkiyet hakkının elbirliği mülkiyetine konu olması gerekir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar (sayıda) taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerekir.

Bu şekilde açılacak davalarda borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı-borçlunun murisi ... adına 306 ada 4 parsel üzerindeki 1. kat 1 nolu bağımsız bölüm kayıtlı olmasına, davacı vekilinin... İcra Hukuk Mahkemesi 2014/30-30 Değişik İş Esas-Karar sayılı kararda 306 ada 4 parsel üzerindeki 1. kat 1 nolu bağımsız bölüm ile ortaklığın giderilmesi davası açmak ve murise ait mirasçılık belgesi talep etmek üzere yetkilendirildiği dikkate alınmadan mahkemece, 306 ada, 4 parsel noda kayıtlı 588,00 m2 yüz ölçümlü beş katlı kargir bina ve arsası niteliğindeki taşınmaz üzerindeki ortaklığın alacaklı yapı kredi bankasının borcuna tekabül edecek kadar satışına şeklinde talepten fazlaya hükmedilmesi ve infaza elverişli olmayacak biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.