Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/5124 K.2019/3038

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 09.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, İcra İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca icra hukuk mahkemesince verilen yetki belgesine dayalı ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkkillerinin alacaklı olduğu ... aleyhine ... . İcra Müdürlüğü’ne ait 2011/8043 Esas sayılı dosyası ile ilamlı takip yapıldığını, bu nedenle muris ... miras yoluyla intikal eden ... ili ... İlçesi, ... Mahallesi 4034 ada 3 parsel 3 nolu bağımsız bölüm, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 9933 ada 15 parsel B blok 13 No'lu bağımsız bölüm ile 15 No'lu bağımsız bölüm ve ... İli ... ... mahallesi 2301 ada 11 parsel sayılı taşınmazların satış suretiyle ortaklığın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu taşınmazlar hakkında ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/110Esas ve 2012/596 Karar sayılı ilamıyla ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/110 Esas ve 2012/596 Karar sayılı ilamıyla 2301 ada 11 parsel, ... İli, ... İlçesi, ... Mah., 4034 ada 3 parsel 3 No'lu bağımsız bölüm hakkında ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği ancak talebe konu diğer bağımsız bölümler hakkında herhangi bir karar verilmediği tespit edildiğinden bu parseller yönünden dosyanın tefrikiyle yeni bir esasa kayıt edilmesine karar verilmiş, 2301 ada 11 parsel ve 4034 ada 3 parsel 3 No'lu bağımsız bölüm hakkında daha önce hüküm kurulduğundan HMK 114/1-ı, i ve 115/2 maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK 331. maddesinin 1. fıkrasında "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olaya gelince, başka bir alacaklı tarafından borçlu ... aleyhine açılan ortaklığın giderilmesi davası sonucunda ...

2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/110 Esas ve 2012/596 Karar sayılı ilamıyla 2301 ada 11 parsel, 4034 ada 3 parsel 3 No'lu bağımsız bölüm ile 9933 ada 15 parselde kayıtlı 13 ve 15 No'lu bağımsız bölümlerin yerine sehven 9933 ada 15 parsel 3 ve 5 No'lu bağımsız bölümlerin satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiş, 09.10.2012 tarihli tashih kararı ile satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilen parsellerin aslında 9933 ada 15 parselde kayıtlı 13 ve 15 No'lu bağımsız bölümler olduğu belirtilmiştir.

Hüküm, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 21.08.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu dava ise alacaklılar ... ve ... tarafından 14.04.2013 tarihinde ikame edildikten sonra, aynı mahkemeye ait 2013/312 Esas sayılı dosyada dava konusu 13 ve 15 No'lu bağımsız bölümler yönünden 2011/110 Esas sayılı dosyada hüküm kurulmadığından bahisle tefrik kararı verilerek temyize konu 2013/746 Esas sayılı dosyada 4034 ada 3 parsel 3 No'lu bağımsız bölüm ve 2301 ada 11 No'lu bağımsız bölümler yönünden HMK 114 ve 115 maddeleri uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak ne var ki ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesine ait 2011/110 Esas sayılı dava dosyasında 09.10.2012 tarihinde tashih kararı verilmesi üzerine 9933 ada 15 parsel 13 ve 15 No'lu bağımsız bölümlerin de satışına hükmedilmiştir. Temyiz incelemesine konu dava ise bu kararın kesinleşmesinden ve tashih kararından sonra açılmış olup, davacıların bu davayı açmakta hukuki yararı kalmadığından yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasında hukuka aykırılık yoktur.

Öte yandan karardan sonra UYAP’ta bulunan TAKBİS kayıtları üzerinden yapılan sorgulamada da 2301 ada 11 parselin tapu kaydının pasif hale geldiği, dava konusu diğer üç adet parselde de davalı borçlunun murisine ait hisse kalmadığı görülmüştür.

Bu itibarla mahkemece, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK'nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.