Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/5966 K.2018/7078

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 419 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, İl Mera Komisyonu tarafından taşınmazının bir kısmının mera kapsamına alınarak mera olarak sınırlandırıldığını ileri sürerek zilyetliğe dayalı mera komisyon kararının iptalini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacının 419 parsel sayılı taşınmazı ile ilgili olarak tespit ve tahdit işlemi yapılmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi, davanın 500 m2 yer için doğru olduğunu bildirmiştir. Yargılama sırasında tüzel kişiliği son bulan köy yerine davaya katılan ... Başkanlığı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, esasen davacıya ait 419 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalması gerektiği halde 53 parsel sayılı kamu orta malı, mera vasıflı taşınmaza dahil edilen, harita ve kadastro teknikeri bilirkişi ... tarafından hazırlanan 06.05.2015 tarihli ek rapor ve bunun ekindeki krokide “53/C” ile gösterilen 692,31 m2'lik alana ilişkin Mera Tespit Komisyonu işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dava, zilyetlik hukuki nedenine dayalı mera komisyon kararının iptali istemine ilişkindir.

419 parsel sayılı taşınmaz, tapulama çalışmaları sonucunda 15.05.1981 tarihinde vergi kaydına dayalı olarak davacı adına tescil edilmiştir. Dava konusu 419 sayılı kadastral parsele yönelik olarak mera komisyonu tarafından herhangi bir tahdit ve sınırlandırma bulunmadığından; ayrıca davacının 53 parsel sayılı mera niteliğindeki taşınmaza ilişkin talebi olsa dahi 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca hak düşürücü süre dolduğundan dinlenemiyeceğinden, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.