Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/6249 K.2019/56

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.04.2015 gününde verilen dilekçe ile davacının ipotek sebebiyle borçlu olmadığının tespiti talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04 09.2015 hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davacının karz ipoteği nedeniyle aleyhine yapılan takibe konu ipotek borcunun teminat ipoteği olduğu iddiasıyla, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, ipoteğin teminat ipoteği olmadığını, davacının borcunu ödemediğini beyanla davanın reddini savunmuş, davacı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinde menfi tespit davalarının dayanağı İcra ve İflas Kanununun 72. maddesidir. İcra İflas Kanununun 72/3. fıkrasına göre, "Dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhalde "yüzde yirmiden" aşağı tayin edilemez."

Bu durumda mahkemece; davalı vekilinin talep etmesine rağmen, icra inkar tazminatı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir. Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.