KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2016/6784 E., 2019/5423 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 11.11.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacı 512 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, 512 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.
Bir davada hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Bu talebin azına karar verilebilmesine rağmen daha fazlasına veya talepten başka bir şeye karar verilemez. Nitekim, “Taleple bağlılık ilkesi” başlıklı HMK’nin 26. maddesinde; “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hakimin, tarafların talepleriyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” hükmüne yer verilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde; dava konusu 512 parsel sayılı (yargılama sırasında yenileme çalışmaları ile 137 ada 159 parsel olan) taşınmazdaki ortaklığın giderilmesini talep ettiği halde mahkemece yenileme çalışmaları ile 137 ada 159 parsel olan taşınmazla ilgili karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında talep konusu olmayan ve taraflarla ilgisi bulunmayan 512 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satışına karar verilmesi taleple bağlılık ilkesi gereği doğru değildir.
Açıklanan nedene mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2016/6784, K. 2019/5423, 18 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama