Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/7307 K.2019/1696

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 15.05.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 2431 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek davalılara ait taşınmaz üzerinden geçit hakkı isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., davacıya en uygun güzergah üzerinden geçit verilmesini kabul ettiğini beyan etmiş; diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, dava dilekçesinde paydaşı olduğu 2431 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulmasını talep etmiş, keşif 2431 parsel sayılı taşınmaz başında yapılmış ve bilirkişilerce 2431 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacı içerisinde olduğu saptanmıştır. O halde, yararına geçit hakkı kurulan taşınmaz 2431 parsel sayılı taşınmaz olmalıdır. Mahkemece, "2431" parsel lehine geçit hakkı kurulması gerekirken "2430" parsel numaralı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulduğunun belirtilmiş olması doğru değil ise de belirtilen husus maddi hataya dayandığından, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.