Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/1853 K.2017/4639

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.05.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı DSİ tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı istemine ilişkindir.

Davacı, 99 parsel sayılı taşınmazın maliki bulunduğunu, taşınmazın geçit ihtiyacı nedeniyle 75, 97, 98 parsel sayılı taşınmazlardan geçit isteminde bulunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davanın kabulüne karar verilmiş, davalı DSİ vekilinin temyiz talebi üzerine hükmün, Dairemizin 02.06.2015 tarih, 2014/12950 E.- 2015/6084 K. sayılı ilamında '' geçit kurulan 75 parsel sayılı taşınmaz kanal olarak gözükmekte olup DSİ'nin 12.02.2014 tarihli yazısında belirtildiği şekilde köprü kurulmak suretiyle geçiş mümkün olduğu takdirde bu güzergah üzerinden geçit kurulmalı, aksi takdirde civardaki başka geçit seçenekleri araştırılmalıdır'' denilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, davacının taşınmazı lehine 75, 97 ve 98 parsellerden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı DSİ vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gerekleri tamamen yerine getirilmemiştir. Davalı DSİ'nin 15.04.2014 tarihli yazısı ile 75 parsel sayılı taşınmaza yapılması gereken köprü projesinin onaylandığı, davacı vekili tarafından 05.05.2014 tarihli dilekçesi ve ekinde söz konusu onay verilen köprü projesinin dosyaya sunulduğu ancak gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekse mahkeme tarafından söz konusu köprü projesi değerlendirmeye alınmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece davacı vekili tarafından dosyaya sunulan onaylı köprü projesi de göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.