KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2017/1942 E., 2021/426 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.08.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.
Davacılar vekili, 12/10/2009 tarihinde ölen mirasbırakan ...’ın terekesinin borca batık olması gerekçesiyle mirası hükmen reddinin tespitini istemiştir.
İlk olarak mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 09.09.2013 tarih ve 2013/147 Esas, 2013/20312 sayılı Kararı ile bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalı Hazine vekili, davalı SGK vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.
1)Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;
Mahkeme kararı, hükmü temyiz eden davalıya 11.12.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 30.12.2016 tarihinde UYAP üzerinden gönderilen dilekçe ile temyiz isteminde bulunulmuştur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2)Davalı Hazine ve davalı SGK vekilinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;
Mahkemece, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2017/1942, K. 2021/426, 1 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama