KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2017/1991 E., 2021/477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22/08/2014 gününde verilen dilekçe ile alacaklının açtığı ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacı, borçlu davalı ...’dan alacaklı olduğunu belirterek borçulunun murisi ... üzerine kayıtlı 113 ada 14 parsel, 115 ada 1 parsel ve 127 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.
Bir kısım davalılar, isim benzerliği ile davaya dahil edildiklerini, davanın kendileriyle bir ilgisinin olmadığını belirtmişlerdir.
Mahkemece davanın kabulü ile; “... ili,... Mah. 127 ada, 11 sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın tüm muhdesatlarla birlikte açık artırma suretiyle satılarak giderilmesine” karar verilmiştir.
Hükmü, dahili davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.
Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir.
Somut olaya gelince; davaya konu taşınmazlara ait dosyada yer alan tapu kayıtları incelendiğinde, gerek davalı ... oğlu ...’ın gerekse murisi ... oğlu ...’ın taşınmazlarla ilgili irtibatı görülmediğinden mahkemece bu hususun araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi yerine mevcut bilgilere göre esas hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2017/1991, K. 2021/477, 1 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama