Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/2142 K.2020/7999

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.08.2012 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalıların ... Köyü sınırları içerisinde 104, 106, 107 ve 110 adalar içerisinde bulunan köy merasına tecavüz ettiklerini, belirterek meraya yapılan müdahalenin men'ine ve kal'ine, eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, köyde mera alanı haricinde ev yapılacak yerin kalmadığı, köye yakın olan ve köyün içinde bulunan tüm alanların mera vasfını kaybettiği, köyde oturan insanların geçim sıkıntısı nedeni ile şehir merkezinden köye göç eden tarım ve hayvancılıkla uğraşan genç insanlar olduğu, bu insanları evlerinden ve köylerinden çıkarmanın kimseye yarar sağlamayacağı gibi tarım ve hayvancılığın gelişiminde de bir katkısının olmayacağı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir. Dava konusu taşınmazlar mera sicilinde kayıtlı oldukları, Mera Kanunu uyarınca meralık vasfının değiştirilmediği anlaşılmakla taraf delilleri toplanıp değerlendirme yapılarak işin esası hakkında bir karar vermek gerekirken hukuki dayanağı olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.