Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/2218 K.2021/1828

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/03/2012, 15/05/2012, 04/07/2012 ve 02/11/2012 günlerinde verilen dilekçelerle tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10/04/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleştirilen dava, taahhüt sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı vekili, davalı ... ile davacı belediye arasında imzalanan ... 4.Noterliğinin 03.03.1982 tarih ve 8528 sayılı düzenleme şeklindeki taahhütname ile ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1618 ada 1 parselde davalı ... hissedar olduğunda özel parselasyon planına göre yol, kanal gibi genel hizmetlere ayrılan yerlerin üçüncü kişilere yapılacak satışlarda dahi aynen korunup hiç bir hak talep etmeyeceğini taahhüt ettiğini, davalı ... hissedar olduktan sonra yapılan imar uygulaması ile çok sayıda parselin oluştuğunu, davalı ...’nın taahhütnamesi uyarınca kamuya terk edilen alanların terkin ve tescili için davalılar adına kayıtlı tapu kayıtlarının iptali ile kamu hizmetlerinde kullanılmak üzere kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bilindiği üzere, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. fıkrasında; “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olaya gelince, davanın ret gerekçesi tüm davalılar için tek olduğundan, vekille temsil olunan davalılar lehine tek vekalet ücretine yönelik hüküm verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.