Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/240 K.2017/4164

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.02.2013 verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, borçlu ortak ... alacaklısı davacı ... ... tarafından açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar.

Borçlu ortağın alacaklısı da 2004 sayılı İİK’nın 121. maddesi gereğince icra mahkemesinden alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra mahkemesinden yetki belgesi alması zorunludur.

İcra mahkemesinden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan icra müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra mahkemesinden yetki belgesi almak üzere davacıya önel verilmelidir.HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince; davacı vekilinin ibraz ettiği yetki belgesinin icra hukuk mahkemesinden alınması gerekirken icra müdür yardımcısından alınması doğru görülmemiştir.Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle 2004 sayılı İİK’nın 121. maddesi uyarınca ortaklığın giderilmesi davası açmak için icra mahkemesinden yetki belgesi almak üzere davacıya süre verilmelidir.Mahkemece davacı tarafça usulüne uygun yetki belgesi ibraz edilmeden usul hükümlerine aykırı şekilde davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.Kabule göre de;

yalnızca borca yetecek miktarda taşınmazın satışı yoluyla ortaklığın giderilmesi kararı verilmesi gerekirken, borçlunun payının bulunduğu tüm taşınmazların satış suretiyle ortaklığın giderilmesi yoluna gidilmesi ve 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9,9 olarak gösterilmesi de doğru görülmemiştir.