Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/2570 K.2017/5680

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.09.2014 gününde verilen dilekçe ile İİK 121 madde uyarınca ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hasan Yıldız vasisi ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, İİK'nun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine istinaden alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalılardan Hasan Yıldız'ın davacılara olan borcundan dolayı ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9289 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, icra mahkemesinden iş bu davayı açmak üzere yetki verildiğini ileri sürerek borçlunun elbirliği halinde malik olduğu 36 adet taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hasan Yıldız vasisi ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı Hasan Yıldız vasisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar (sayıda) taşınmazın satışının yapılması gerekmektedir.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınması gerekirken mahkemece binde 9,9 oranında harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.