Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/3838 K.2021/2081

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03/08/2012 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/01/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı Hazine vekili, davalıların 164 ada 2 ve 165 ada 28 mera parsellerine ev yaparak, ve duvar çekmek suretiyle el attıklarını belirterek elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istemine iişkindir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda, davalılar tarafından 165 ada 28 mera parselinin F, G, H ile gösterilen kısımlarına el attıkları tespit edilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında 164 ada 2 parsel sayılı merada F, G, H ile gösterilen kısımlara elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Davacı Hazine dava dilekçesinde tespit edilecek zararın tahsilini talep etmiştir. Bu zarar sadece uzman bilirkişi tarafından belirlenecek meranın eski hale getirilmesi için gereken bedelidir.

Mahkemece, talep olmadan İcra İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gözardı edilerek davalılardan ayrıca muhdesatların yıkım bedellerininde tahsiline dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.