Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/457 K.2020/8221

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/02/2013 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 07/05/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, ... ili, ...Köyü, 112 ada, 682 parsel ve 696 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazlara davalılar tarafından tecavüz edildiğini, tecavüzün men'ine ve kal'ine karar verilmesini, 60.919,00 TL zararın öğrenme tarihi olan 07/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, el atılan bölümleri çok daha önce merayı terk ettiklerinden konusuz kaldığını, davacı tarafın kâl isteminin ise yerinde olmadığını, 2008 yılında Karkamış Kaymakamlığının men kararından sonra tüm davalıların el atılan yerleri kullanmadıklarını, tüm bu nedenlerden dolayı davanın reddini talep ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, birleştirilen ve asıl davanın konusuz kaldığı için karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Dava meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istemine ilişkindir.

Gerekçeli kararda davacının dava açmakta haklı olduğu belirtilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında davacı aleyhine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yönde düzelterek onama kararı vermek gerekmiştir.