Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/4843 K.2018/3321

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.01.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.05.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Dairece bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, "davacı tarafın men'i müdahale istemine ilişkin davanın reddine karar verilmiş olup, temyiz itirazları reddedilmekle bu yöndeki önceki karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın ecrimisil istemine yönelik ıslah edilmiş davasının kısmen kabulüne", karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, hükmün 1. maddesinde "Davacı tarafın men'i müdahale istemine ilişkin davanın reddine karar verilmiş olup, temyiz itirazları reddedilmekle bu yöndeki önceki karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.