Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/69 K.2017/8105

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukuna dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Hukuk Mahkemesi’nin birleştirilen 2007/283 Esas sayılı davasında davacı parsel sayılı taşınmazdaki 2 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

ukuk Mahkemesi’nin birleştirilen 2007/285 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazlarında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 23.06.2009 günlü davasında da 50.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemesi’nin birleştirilen 2007/282 Esas sayılı davasında davacı ... , 26 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 20.05.2009 günlü davasında da 35.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

’nin birleştirilen 2007/281 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 21.10.2008 günlü davasında da 100.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

birleştirilen 2007/285 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 7 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 20.10.2008 günlü davasında da 100.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

’nin birleştirilen 2007/287 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 8 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazında çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 30.10.2008 günlü davasında da 100.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

’nin birleştirilen 2007/284 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 9 numaralı bağımsız bölümün intifa hakkı sahibi olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazda çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk 10.000 TL tazminat; birleştirilen 21.10.2008 günlü davasında da 100.000 TL tazminatın talebinde bulunmuştur.

’nin birleştirilen 2007/283 Esas sayılı davasında davacı ..., 26 parsel sayılı taşınmazdaki 10 numaralı bağımsız bölümün intifa hakkı sahibi olduğunu, taşınmaza komşu parsel malikinin inşaatı nedeniyle taşınmazda çatlamalar oluştuğundan 26.07.2007 tarihinde binanın boşaltılarak mühürlendiğini ileri sürerek, ilk olarak 10.000 TL tazminat; birleştirilen 28.10.2008 günlü davasında da 100.000 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dava ile birleştirilen 2007/283 Esas sayılı davanın kabulüne; birleştirilen 2007/285 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne; birleştirilen 2007/282 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne; birleştirilen 2007/281 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne; birleştirilen 2007/285 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne; birleştirilen 2007/287 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne; birleştirilen 2007/284 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne;

birleştirilen 2007/283 Esas sayılı davanın kabulüne ek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacılar vekili ile davalılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizin 28.10.2014 tarihli, 2014/7031-2014/11870 Esas-Karar sayılı ilamıyla; “... Somut olayda, davacıların taşınmazı 26.07.2007 gününde boşaltıldığı için zararın anılan tarihte öğrenildiği sabittir.

Başka bir anlatımla davacıların zamanaşımı defi ile karşılaşmamak için 26.07.2008 tarihinden önce dava açmaları gerekmektedir. Davacılar fazlaya ilişkin istemlerini saklı tuttukları asıl davaları zararı öğrendikleri tarihten itibaren bir yıl içerisinde açmışlardır. Bir kısım davacıların zararlarını talep ettikleri davalarla birleştirilen davalarını ise bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu 26.07.2008 tarihinden sonra dava açmışlardır.

Zararın oluşumunda 26.07.2007 tarihinden sonra gelişen veya yeni oluşan bir durum bulunmadığından davacıların açtıkları davalar ile birleştirilen ek dava niteliğindeki davaların zamanaşımı nedeniyle reddi gerekir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dosyada davacı ..., birleşen 2007/282 esas sayılı dosyasında davacı ..., birleşen Mahkemesinin 2007/281 esas sayılı dosyasında davacı ..., birleşen Mahkemesinin 2007/285 esas sayılı dosyasında davacı ...

Z, birleşen 2007/287 esas sayılı dosyasında ..., birleşe Mahkemesinin 2007/284 esas sayılı dosyasında davacı ..., birleşen 2007/283 esas sayılı dosyasında davacı ..., birleşen 2007/285 esas sayılı dosyasında ..., birleşen Hukuk Mahkemesinin 2007/283 esas sayılı dosyasında davacı Zehra Dinler hakkında Mahkememizin 01.02.2013 tarih 2007/286-2013/34 esas-karar sayılı dosyasında asıl davalar yönünden her bir davacı için hükmedilen 10.000,00 TL tazminata yönelik temyiz talebi Dairemizce reddedildiğinden hükmün bu yönlerden kesinleştiği ve bu davalar yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına;

birleştirilen Mahkemesinin 2009/172 esas sayılı dava dosyasında davacı ..., birleşen mesinin 2009/140 esas sayılı dava dosyasında davacı ..., birleşen esas sayılı dava dosyasında davacı ...

Karaoğlu , birleşen Mahkemesinin 2008/319 esas sayılı dava dosyasında davacı ... tarafından açılan ek davaların zamanaşımı nedeni ile reddine; birleşen 2011/432 esas sayılı dosyada davacılar eni ile reddine; birleşen dolmadığından bu davacıların davaları yönünden dosyanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, hükmün diğer yönlerinin kesinleşmiş olduğundan bahisle “aynı konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.