Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/784 K.2020/7856

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.09.2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının 34 parsel maliki olduğunu, davalının ise bitişik komşu 33 parsel maliki olduğunu, davalının bahçesine usulüne uygun olmadan çeşitli meyve ağaçlarını diktiğini, bu ağaçların davacının arka bahçesine ve yan tarafa gölgeleme yaptığını, davacının bahçesinde bulunan bitkilerin gelişmesini engellemekte olduğu bu nedenle ağaçlarının kaldırılması suretiyle müdahalenin menini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının parseli içerisindeki davaya konu ağaçların gerek köklerinin gerekse dallarının davacının parseline herhangi bir tecavüzü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazına gelince;

Vekalet ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği 4667 sayılı Avukatlık Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 81/son maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi ve 21.6.1966 tarihli ve 1966/9-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında gösterilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 330. maddesinde de; vekil ile takip edilen davalarda mahkemece kanuna göre takdir olunacak vekalet ücretinin taraf lehine hükmedileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamakta olup dosyadaki belgelerden davalı asilin kendisini vekil ile temsil ettirmediği anlaşıldığından davalı asil lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.