Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/938 K.2020/7282

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.01.2016 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, tarafların müştereken malik olduğu ...ili, ...ilçesi 114 ada 5 parsel 2 no’lu bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (Ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (Ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (Ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (Ortaklardan) biri veya birkaçı diğer paydaşlara (Ortaklara) karşı açar. HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...’e dava dilekçesi, tensip zaptı, duruşma günü ve saatini bildirir tebligatların davacı tarafından bildirilen adrese tebliğ çıkarıldığı ve bir kısmının diğer davalı annesi ...’e, bir kısmının da davalı ...’in eşi Ayşegül Keser’e tebliğ edildiği, tebligat çıkarılan bu adresin davalı ...’nin bildirdiği adresi olmadığı gibi mernis adresi de olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca adı geçen davalının öncelikle bilinen en son adresine tebligat çıkarılarak, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde ise anılan Yasanın 21. maddesi uyarınca adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edilmek suretiyle tebligatların bu adresine yapılarak usulüne uygun şekilde davaya katılımının sağlanması gerekirken, davalının savunma hakkını kısıtlayacak şekilde davaya katılımı sağlanmaksızın işin esası hakkında karar verilmesi de doğru değildir.