Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/1354 K.2019/2207

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.08.2016 tarihinde verilen dilekçeyle tasarrufun iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair verilen 20.04.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, 6183 sayılı Kanunun 30. maddesine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ...’nın 03.08.2016 tarihi itibariyle davacı kuruma 493.684,62 TL borcu olduğunu, anılan davalının annesi ...’ün 26.05.2014 tarihinde vefat ettiğini, davalı ...’a annesinden intikal edecek miras hisseleri üzerine haciz konulduğunu, ancak davalı ...’ın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/584-927 E.K. sayılı karar ile kendi adına asaleten, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/695-924 E.K. sayılı kararında ise diğer davalılar olan çocukları ... ve Sude’ye velayeten mirasın gerçek reddi beyanında bulunduğunu, yapılan mirası retlerin borcu ödemekten kaçma amaçlı olduğunu belirterek 6183 sayılı Kanunun 24 vd. maddeleri gereğince tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Dava dilekçesinin usule uygun tebliğine rağmen davalılar cevap dilekçesi vermemişlerdir. Davalılardan ...ve ... duruşmadaki beyanlarında ise davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, talebin TMK'nin 617. maddesinde düzenlenen mirasın reddi talebi olduğu ve altı aylık hak düşürücü sürede gerçekleştirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf talebi, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılamanın tüm aşamalarında taleplerinin 6183 sayılı Kanunun 24 vd. maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali olduğunu beyan etmiştir.

Yerel mahkemece 07.02.2017 tarihli duruşma zaptında “HMK 320/2 maddesi uyarınca taraflar arasındaki uyuşmazlığın, 6383 sayılı yasanın 24 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali davası olduğu görülmüştür.” şeklindeki tespite rağmen 2 numaralı ara kararda “Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, "Mirasın hükmen reddinin iptali" davası olduğunun tespitine, HMK 140/3 maddesi uyarınca tahkikatın bu tutanak esas alınarak yürütülmesine” denilmiştir.

Yerel mahkemece, talebin 6183 sayılı Kanunun 24 vd. maddelerine göre tasarrufun iptalini içerdiği, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 4271 sayılı Türk Medeni Kanununa göre özel kanun niteliğinde olduğu, anılan kanunun Amme Alacağının Tahsiline İmkan Bırakmamak Maksadıyla Yapılan Tasarruflar başlıklı 30. maddesindeki.

“Borçlunun malı bulunmadığı veya borca yetmediği takdirde amme alacağının bir kısmının veya tamamının tahsiline imkan bırakmamak maksadiyle borçlu tarafından bir taraflı muamelelerle borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazım gelen kimselerle yapılan bütün muameleler tarihleri ne olursa olsun hükümsüzdür.” hükmünün yer aldığı dikkate alınarak, işin esasına girilip yapılacak inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle talebin TMK'nin 617. maddesinde düzenlenen mirasın reddi talebi olduğu ve altı aylık hak düşürücü sürede gerçekleştirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Bölge Adliye Mahkemesince de yerel mahkemenin gerekçesinin doğru olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşündeyiz. Sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyoruz.