Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/1412 K.2021/2766

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/11/2015 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme bedeli talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mera parseline alatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsiline ilşkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı Hazine, dava dilekçesinde 700,00TL dava değeri göstererek 536 No'lu mera parseline elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedeli talep etmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan uzman bilirkişi raporlarında davalı ...’ın 4276,33m2 mera taşınmazına elattığı, eski hale getirme ve ağaçların sökülme bedeli olarak da 1968,80TL tespit edilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir. Bu nedenle ağaçların söküm masrafı 428,00TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

2-Diğer taraftan, hüküm altına alınan tazminatın 700,00TL için dava tarihinden, kalan kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. Ne var ki bu hususlar kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.