Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/2625 K.2019/429

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılara ait 1097 ve 1083 parsel sayılı taşınmazlarına gidip gelmek için fiilen kullandıkları yolun taş dökülmesi nedeniyle kapatıldığını beyanla dava konusu parseller lehine geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davalının 1078, 1079 ve 1085 parsellerin maliki olduğunu, davacıların kullandığı başka bir yolun olduğunu, 7- 8 senedir bu yolu kullandıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı taşınmazları olan ... 1083 parsel sayılı taşınmaza davalılar ..., ... ve ...'a ait olan 1084, 1085, 1086 ve 1174 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçen ve harita mühendisi ... tarafından düzenlenen 11.04.2014 tarihli bilirkişi raporu ekinde bulunan 3 numaralı krokide taralı olarak gösterilen 1174 parselin 4,36 m2'si, 1084 parselin 155,04 m2'si, 1085 parselin 98,14 m2'si, 1086 parselin 88,18 m2'si üzerinden davacı lehine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1)...’ın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Gerekçeli karar davalı ...'a 17.03.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 02.04.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğundan, HUMK'nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı ... tarafından süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2)Davacılar vekili yönünden yapılan incelemede;

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün "İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerekirken, mahkemece dava konusu aleyhine geçit kurulan parseller yönünden geçit irtifakının özel sütununa tesciline karar verilmemesi doğru görülmemiştir

Öte yandan mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1084 parsel aleyhine 135,04 m2 geçit hakkı tesisi belirlendiği halde mahkemece hüküm sonucunda 155,04 m2 geçit tesisine karar verilmiştir.

Ayrıca aleyhine geçit hakkı kurulan parsellerden biri 174 parsel olduğu halde mahkemece hüküm kısımında parsel numarası 1174 olarak yazılmış olup, hüküm sonucunun infaza elverişli şekilde gösterilmemesi doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.