Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/4705 K.2019/6320

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01/10/2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin murisleri ...’ten geriye kalan 702, 1284, 1285 ve 144 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar ile 1028 ada 8 parselde kayıtlı 8 No'lu bağımsız bölüm ve içindeki menkuller üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş; 28.09.2010 tarihli ek dilekçesiyle menkuller üzerindeki ortaklığın giderilmesi talebinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

Davalılardan ..., davaya konu taşınmazlardan 702 parsel sayılı taşınmaz bakımından ortaklığın giderilmesinin hem muris ...’e ait mirasçılık belgesi hem de paydaşlık durumu gözetilerek değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş; diğer davalılar ise, cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, ilk kararda davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 06.02.2012 tarihli 2011/1233 Esas ve 2012/1460 Karar sayılı ilamı ile temyize başvuran davalılardan ...’in dava ve tebligat tarihinde yurtdışında olması sebebiyle yurtdışı adresine tebligat çıkartılmadığından adı geçen davalının yurtdışı adresi tespit edilerek davalıya usulüne uygun tebligat çıkartılması gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1-) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-) Somut olaya gelince; 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 9,9 harcın alınması gerekirken hükümde harca dair bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus, kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakameleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.