Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/5360 K.2021/3354

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkiline ait 1531 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığından uygun görülecek bedel karşılığında geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili davanın reddini savunmuş; dahili davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 1531 parsel lehine 31.08.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporuna ekli krokide sarı renk ile işaretlenmiş kısım üzerinden dahili davalı ...’ye ait 1534 parsel sayılı taşınmaz ile davacıya ait 1520 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü dahili davalı ... temyiz etmiştir..

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre dahili davalı ...’nün aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Dahili davalı ...’nün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Mahkemece hükümde geçit hakkının taşınmaza ait tapu kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tescili yönünde karar verilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemiş ise de belirtilen hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.