Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/5539 K.2021/4239

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.11.1989 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ile yayla olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu iptali ile yayla olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir. 1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, bir kısım davalıların işin esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Uyuşmazlık konusu olan 37, 38, 39 parsel sayılı taşınmazların kadimden beri Perşembe yaylası olarak kullanıldığı dosya içindeki tüm delillerden anlaşıldığından, davanın kabulüne dair karar verilmesinde kanuna aykırı bir yön yok ise de, davalılara ait tapunun iptali ile tesciline karar verilmiştir.

Oysaki 3402 sayılı Yasanın 16/B maddesinde açıkça belirtildiği üzere mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi kamunun yararlanmasına tahsis edilecek olan orta malı niteliğindeki bu gibi yerlerin ayrıca özel siciline yazılmaları da öngörüldüğünden, mahkemece bu yolda bir hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden.

HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.