Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/921 K.2018/6545

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.05.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.11.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı ... Belediyesi, yapılan kadastro tespiti sırasında davalılar adına tescil edilen 229 ada 59 ve 231 ada 14 parsel sayılı taşınmazların kadim meraları olduğunu bildirerek, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı 1968 yılında malikinden satın aldığını, mera ile ilgisi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce mera komisyon çalışması sonucunun beklenmesi gerektiğinden söz edilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyulmuş, bu kez mahkemece dava konusu yerin tahsisli mera olmadığı ve mera olarak kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kadim kullanım hakkına dayalı tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazlar kadastro tespiti sonucu 10.04.2005 tarihinde senetsizden davalı ... adına tespit edilmiş ve bölgede yapılan Mera Komisyon çalışmalarında davalı taşınmazların tespit ve tahdit çalışması kapsamına alınmadığı bu nedenle komisyon çalışmaları sonucunun beklenmesine gerek olmadığı anlaşılmıştır.

Ancak, davacı tarafından meraya elatmanın önlenmesi davası açılmış, davacı vekili bu davada taşınmazın mera olduğunun tespiti için süre verildiği ve nedenle eldeki davayı açtığını bildirmiş, delil olarak da İhsaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1969/161 Esas 1972/138 Karar sayılı ve Sulh Ceza Mahkemesinin 1970/2 Esas 1972/6 Karar sayılı ve yine Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/555 Esas ve 2014/554 Karar sayılı dosyalarına dayanmıştır.

Mahkemece eldeki dosya sonucunu bekleyen elatmanın önlenmesi davasında yapılan keşfe dayanarak davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece yapılan inceleme araştırma, sağlıklı sonuca uluşmaya hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle taşınmazın niteliği belirlenmelidir.

Bu kapsamda dava konusu taşınmaz ve sınır parsellere ait dayanak tapu ve vergi kayıtları getirilmeli, dava konusu yerde toprak tevzi çalışması yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, birleşerek davacı Belediyeyi oluşturan ve kadim hakkı bulunduğu iddia edilen Kayaviran ve Kunduzlu Köylerinin kadim köy olup olmadığı araştırılmalı, taraflarla ilgisi olmayan ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmeyen ancak yörenin geçmişini bilen tarafsız ve yaşlı mahalli bilirkişiler eşliğinde mahallinde keşif yapılmalı, davacının dayandığı mahkeme kararlarına ait krokiler ve toplanan diğer tüm kayıtlar mahalline tek tek uygulanmalı,

mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının dava konusu taşınmazın evelliyatı ve kullanımı hakkında beyanları alınmalı, uygulanan kayıtların fen bilirkişisi tarafından düzenlenecek krokide gösterilmesi sağlanmalı, ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişiden taşınmazın niteliği konusunda teknik ve bilimsel denetime elverişli rapor alınmalı taşınmazın mera niteliğinde olmadığı sonucuna varılırsa davalı (davalıların murisi) ... adına senetsizden tespit ve tescil edilen taşınmazlar da araştırılarak,

3402 yazılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamalar da gözetilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.