KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2019/1291 E., 2020/646 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.02.2017 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talebi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davacı vekili, davalının birlik üyesi olup ekmiş olduğu ürünleri sulamak amacıyla tükettiği su bedellerini ödemediği iddiasıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının alacağı ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2013/93 Esas - 2013/2925 Karar sayılı, 14.03.2013 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2015/14032 Esas - 2016/13112 Karar sayılı 20.12.2016 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Somut olayda; Mahkemece hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde yasal faiz yürütülmesi gerekirken, faiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nin 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2019/1291, K. 2020/646, 21 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama