Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/1491 K.2020/1446

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/10/2014 gününde verilen dilekçe ile taşınır mal üzerindeki ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/11/2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... ortak vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, murislerinden intikal eden traktör üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk kararın bir kısım davalılarca temyiz edilmesi üzerine, karar Dairemizin 11.09.2017 tarih, 2017/2768 Esas - 2017/6025 Karar sayılı ilamı ile “Dava konusu ... plakalı traktör maliki olan İsmail Güral mirasçılarından ... mirasçısı ...'ın, sağ ise kendisinin, ölmüş ise mirasçılarının davaya dahil edilerek HMK'nın 27. maddesi uyarınca taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dava konusu traktör üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ... ve ... ortak vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar ..., ... ve ... ortak vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Diğer temyiz itirazlarına gelince;

492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca bir gayrimenkulün hissedarlar arasında satış suretiyle şuyuun izalesine dair hükümlerde gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında, menkul niteliğindeki mallar üzerindeki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde ise 2. maddesinin (a) fıkrası hükmü uyarınca maktu harç ile yetinilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece, taşınır mal niteliğindeki traktörün satış bedelinden maktu harcın tarafların mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, hükmün 3. bendinde “Satış bedeli üzerinden binde 11.38 harç alınmasına, peşin alınan harcın mahsubuna” hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.