Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/1561 K.2019/5144

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.12.2018 gün ve 2016/10312 Esas, 2018/9438 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.12.2018 tarihli 2016/10312 Esas, 2018/9438 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Onama ilamına karşı, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminden sonra, asıl davanın davacısı ... vekili Av. ... 23.04.2019 tarihli; birleşen davanın davacıları ..., ... ve ... vekili Av. ...'nın ise 24.04.2019 tarihli dilekçeleri ile davadan feragat ettiklerini bildirdikleri; Av. ... dosyada mevcut 23.02.2018 tarihli ve 2114 yevmiye no'lu vekaletnamesinde; Av. ...'nın ise 03.03.2010 tarihli 3241 ve 57914 yevmiye No'lu ve 04.03.2010 tarihli 58435 yevmiye No'lu vekaletnamelerinde davadan feragate yetkili bulundukları anlaşılmıştır.

Öte yandan, davalı ... vekili Av. ... da, 24.04.2019 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteminden feragat ettiğini bildirmiş; dosyada mevcut 03.01.2013 tarihli ve 222 yevmiye No'lu vekaletnamesinde kanun yollarına başvurudan feragate yetkili bulunduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2012 tarihli, 2012/13-1369 Esas, 2012/1221 Karar sayılı kararının gerekçesinde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; kural olarak davadan feragatin, kanun yollarına başvurudan vazgeçme yanında daha geniş kapsamlı olduğu aşikârdır. Zira birincide karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin reddine karar verilmekle yetinilecek, diğerinde ise feragatin hukuki niteliği gereği bu konuda karar verilmek üzere mahkeme kararı bozulacaktır.

6100 sayılı HMK'nin 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir. Aynı yasanın 308. maddesi gereğince de kabul, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.

6100 sayılı HMK'nin "Feragat ve kabulün şekli" başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere feragatin kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki, feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Bu nedenle mahkemece verilen kararın davacının davadan feragati hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulması gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları da bu doğrultudadır. (11.04.1940 tarihli ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 27.05.1992 tarihli ve 1992/2-250/364 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı)