Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/1690 K.2019/7298

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/11/2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 26/05/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu 730, 732, 733, 939 ve 2052 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiş, daha sonra dava konusu 730 parsel sayılı taşınmaz yönünden davayı takip etmediklerini beyan etmiştir.

Bir kısım davalı, öncelikle davanın reddini mümkün olmaması halinde aynen taksim yolu ile ortaklığın giderilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 732, 733, 939 ve 2052 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine; dava konusu 730 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olaya gelince; dava konusu 2052 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 22/A maddesi gereğince yapılan yenileme kadastrosu neticesinde 23.05.2014 tarihinde, 245 ada 15 parsel numarasını aldığı, mahkemece işlerliğini yitiren 2052 parsel sayılı taşınmaz yönünden infaza elverişsiz hüküm kurulduğu anlaşılmışsa da; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.