Dava, ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin ölünceye kadar bakma sözleşmesinin bakım alacaklısı ...'ın erkek kardeşi, davalılardan ...'ın eşi olduğunu, müteveffa ...'ın sözleşmenin yapıldığı tarihten sonra aniden rahatsızlandığını ve bakıma muhtaç bir hale geldiğini, müvekkilinin ise müteveffa ölünceye kadar bakım alacaklısı ...'a ölümüne değin sosyal ortamına uygun bir şekilde baktığını, hastalığında onu tedavi ettirdiğini, bakım alacaklısı ...'ın 15/02/2012 tarihinde vefat ettiğini, belirterek İzmir 16. Noterliğinin 19/12/2011 tarihli 26044 yevmiye nolu düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakma sözleşmesinin tenfizi ile dava konusu 2291 ada 45 No'lu taşınmazda müteveffa adına bulunan 1/4 hissenin müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bir kısım davalılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi bir kısım davalılar vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.
Hükmü adli yardım ve duruşma talepli olarak bir kısım davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiş, ayrıca bir kısım davalıların maddi durumunun elverişli bulunmadığından bahisle gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceği belirtilerek adli yardım isteminde bulunmuş, bölge adliye mahkemesince 07.02.2019 günlü ve 2018/1183 Esas, 2018/1427 Karar sayılı ek kararı ile adli yardım isteminin reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında temyiz incelemesini yapacak Daire tarafından bir karar verilecektir.
Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlemesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.
HUMK’nın 434. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344. maddesi), temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344. maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, bir davalılar vekilinin adli yardım istemi hakkında HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce bir karar verilmesi gerektiğinden mahkemenin 07.02.2019 günlü adli yardım isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilerek adli yardım isteminin incelenmesine geçildi:
1- Dosyada mevcut delil durumuna göre, özellikle bir kısım davalılar vekilinin müvekkillerinin temyiz harç ve giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğuna dair bir delil sunulmamış olması nedeniyle, başka bir deyişle HMK'nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, bir kısım davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine,
2- Karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı, tebliğden itibaren bir hafta içerisinde itiraz yolu açık olmak üzere, 10.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.