Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/4390 K.2019/7835

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2003 tarihinde verilen dilekçeyle asıl ve birleştirilen davada yüklenici temlikine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 10.09.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair verilen Karar üzerine Kayseri 1. Tüketici Mahkemesince temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesiyle dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl ve birleştirilen dava, yüklenici temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asıl dava Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 29.07.2005 tarih ve 70988 sayılı Kararıyla Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin faaliyetinin durdurulmasına karar verildiğinden, Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.04.2006 tarihli Kararıyla dosyanın Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesine devredilmesine karar verilmiştir. Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 04.07.2006 tarih, 2006/82 E.-2006/426 K sayılı Kararıyla temyiz yasa yolu açık olmak üzere görevsizlik kararı vermiş, karar temyiz edilmeksizin 13.09.2006 tarihinde kesinleşmiş, davacı vekilince 21.08.2006 tarihli dilekçeyle dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmiş ve dosya Kayseri 1.Tüketici Mahkemesinin 2006/187 Esasına kaydedilmiştir.

Birleştirilen dava 03.04.2007 tarihinde Kayseri Tüketici Mahkemesinde açılmış olup, Kayseri Tüketici Mahkemesinin 07.12.20107 tarih, 2007/55 E-2007/263 K sayılı ilamıyla dosyanın aynı mahkemenin 2006/187 E. sayılı dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kayseri 1.Tüketici Mahkemesinin 10.09.2019 tarih, 2006/187 E-2019/431 K sayılı ilamıyla davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından 04.10.2019 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 28.10.2019 tarih, 2019/3 E- 2019/3 K sayılı kararıyla “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce Yargıtay incelemesine tabi bir karar verildiğinden ve 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince istinaf başvurusuna konu kararı inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olmadığından 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi 1086 sayılı HUMK'da düzenlenen temyize ilişkin hükümler gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine,” karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1) 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

2) Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, eş söyleyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut olayda; Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2006 tarihli görevsizlik kararı Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Kayseri 1. Tüketici Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir. Aleyhine istinaf yoluna başvurulan karar, Kayseri 1. Tüketici Mahkemesinin 10.09.2019 tarih, 2006/187 E.-2019/431 K sayılı Kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 10.09.2019 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 343/4. maddesi nazara alınarak dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.