Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/4881 K.2020/127

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04/03/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 30/01/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 148 ada 1, 152 ada 28, 159 ada 6, 184 ada 14 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiş, yargılama sırasında dava konusu 152 ada 28 parsel sayılı taşınmaz yönünden davadan feragat etmiştir.

Bir kısım davalı, davaya bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini, mümkün olmaması halinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 152 ada 28 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın feragat nedeniyle reddine; diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temsilcisi temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı Hazine temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı Hazine temsilcisinin diğer temyiz itirazlarına gelince,

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince taşınmazda mirasçı sıfatıyla hak sahibi olan davalı Hazine harçtan muaftır.

Somut olayda, Hazine harçtan muaf olduğu halde hükmün 4. bendinde, satış bedeli üzerinden alınacak binde 11,38 oranındaki harçtan taraflarla birlikte yükümlü tutulması ve ortaklığın giderilmesi davaları taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olduğu halde hükmün 6. bendinde, davalı Hazine lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacıya hissesi oranında aidiyetine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, belirtilen bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şeklinde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.