Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/936 K.2019/7327

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22/05/2017 gün ve 2015/3789 Esas, 2017/4091 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 162 ada 19 parsel sayılı taşınmaz ve üzerindeki evin maliki olduğunu, taşınmazın yanında davalı idarece yapımı devam eden Kız Teknik ve Meslek Lisesinin temel kazma ve alan açma çalışmaları sırasında gerekli önlemler alınmaması nedeni ile zarar gördüğünü, binanın oturulamaz hale geldiğini, göçme tehlikesi oluştuğunu, bina dışında kalan bahçesindeki meyve ağaçlarının da zarar gördüğünü, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın idare mahkemesinin görev alanına girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, idare mahkemesinin görev ve yetki alanına girdiğinden, davanın HMK. 114/1 ve 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz tarafından yapılan inceleme sonucunda temyiz istemi süresinde yapılmadığından temyiz istemi reddedilmiş, davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu kez yapılan inceleme sonucu gerekçeli kararın davacı vekiline 25.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve 05.01.2015 tarihinde süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmakla maddi hata sonucu verilen temyiz isteminin süreden reddine dair Dairemizin 2015/3789 Esas, 2017/4091 Karar sayılı 22.05.2017 tarihli kararının kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verilmiştir.

Davacı, komşu taşınmaz maliki davalının yaptığı inşaat çalışmaları sonucunda ev ve ağaçlarının zarar gördüğünü belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Somut olayda, dava komşuluk hukukuna aykırı davranış nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olup mahkemece davanın niteliği davalı idarenin eyleminden kaynaklı tazminat olarak değerlendirilip ,idari yargı görev alanına girdiğinden bahisle dava şartı yokluğundan reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Komşuluk hukukundan kaynaklı tazminat istemine ilişkin davanın çözüm yerinin adli yargı olduğu ve Türk Medeni Kanununun komşuluk hukukuna dair hükümleri çerçevesinde uyuşmazlığın çözülmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.