Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/178 K.2020/518

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30/03/2018 tarihinde verilen dilekçeyle yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, 2. kademede alacak talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulüne dair verilen 11/12/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, 2. kademede alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın dayanağı ve sonucu itibariyle HMK 353/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu maddede de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz edilemez.

Kesin karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.