Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/1840 K.2020/4626

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.04.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu iptal ve tescili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 27/12/2011 tarihli "gayrimenkul satış sözleşmesi" başlıklı sözleşme imzaladığını, sözleşmede müvekkile satış yapılan yerin belirtilmediğini, bu haliyle sözleşmenin yasal şartları taşımadığını ve geçersiz olduğunu, müvekkilin satış bedeli olarak 96.000 Euro (o tarihteki kur ile 241.000TL) ödediğini, tapuda müvekkil adına tescil yapılmışsa da kullanmasına izin verilmediğini belirterek müvekkili adına kurulan kat irtifakının iptali ile davalı adına tescili ve ödenen bedelin iadesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirket tarafından yapılmış olan tesislerdeki bağımsız bölümlerin tam paylı olarak veya bağımsız bölümde pay satışı şeklinde satışa sunulduğunu, davacının bağımsız bölüm mülkiyetini tam paylı olarak aldığını, yapılan satış işleminin devre mülk, devre tatil vs. olmadığını, tapuda kayıtlı taşınmaz için önce harici satış sözleşmesi yapılsa da daha sonra resmi satış ve devrin yapıldığını ve davacının 2013 haziran ve temmuz aylarında kendi bağımsız bölümünü kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasında imzalanan 27/12/2011 tarihli "gayrimenkul satış sözleşmesinin" iptaline, ... ili, İhsaniye ilçesi, ... Köyü, cilt 5, sayfa 420, 892 parsel sayılı A blok, 2. kat 23 nolu bölümde davacı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsamaktadır.

Konut satış sözleşmeleriyle devre tatil ve uzun süreli tatil hizmeti sözleşmeleri de kanun kapsamına alınmıştır.

Anılan kanunun 3. maddesinin (k) bendindeki tanıma göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, (l) bendindeki tanıma göre de tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73. maddesinin (1) bendi gereğince de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan harici "gayrimenkul satış sözleşmesi" ve aynı tarihte yapılan resmi satış sözleşmesi bir bütün olarak ele alındığında satıcı, taşınmazın satımını ticari ve mesleki bir amaçla yapmış, alıcı ise tüketici sıfatıyla satın almış olup aralarındaki ilişki tüketici işlemi olduğundan bu işlemden kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemesi bakması gerektiğinden o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması kanundan kaynaklanan bir zorunluluktur.

Açıklanan bu olgu karşısında, mahkemece, ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi yerine davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.