Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/1995 K.2020/5047

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 08/06/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 77 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksimi mümkün olmadığından satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, duruşmada davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınması gerekir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de davalı ...’nin yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiği göz önüne alınarak kendisine vekalet ücreti takdir edilmemesi ve ayrıca satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında karar ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, satış bedeli üzerinden alınacak harcın %1,1 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu eksikliklerin giderilmesi kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370/II. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.