Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/2620 K.2020/8504

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.2009 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, maliki olduğu 1021 parsel sayılı taşınmazın İl Mera Komisyonun 5.10.2007 tarih 381 sayılı Kararı ile mera olarak tahsis edildiğini, 4342 sayılı Mera Kanununun emredici hükümlerine aykırı olarak alınan kararın iptalini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemiz tarafından bozulmuştur. Bozma kararına uyularak verilen yeni kararda davanın davalı ... Köy İşleri Bakanlığı yönünden husumetten reddine, davalı ... Belediye Başkanlığına karşı açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 1021 parsel sayılı taşınmaz tarla vasfı ile Silahtar ... Vakfı adına tapuda kayıtlıdır. Özel mülkiyete tabi taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanununun 5/c. maddesi kapsamında değerlendirilmeden ve malikinin bilgisi olmadan mera kapsamına alınması usul ve yasaya aykırı olduğundan davanın kabulüne karar verilmiş olmasından hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak mera tahsis kararının sadece dava konusu 1021 parsel yönünden iptali gerekirken tamamen iptali doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek hükmün onanması gerekmiştir.