Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/3115 K.2020/8319

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.12.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.02.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 143 ada 124 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek uygun bir bedel karşılığında, davalıya ait aynı yer 123 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vasisi ..., davacının fiilen kullandığı bir yol olduğunu, ayrıca genel yola çıkması için daha düşük maliyetli alternatifler bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 143 ada 124 No'lu parsel lehine, davalı ...'a ait aynı yer 123 No'lu parsel üzerinde geçit hakkı kurulmasına dair verilen kararın, davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.01.2019 tarihli 2016/4637 Esas, 2019/317 Karar sayılı ilamıyla özetle; davalı ...'ın nüfus kaydına göre 12.12.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek yasal mirasçılarının davaya katılımı sağlandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davalı ...'ın temin edilen mirasçılık belgesine göre yasal mirasçıları davaya dahil edilmiş; bir kısım mirasçılar duruşmaya katılarak, dava konusu 143 ada 123 parsel sayılı taşınmazı aralarında yaptıkları taksim sözleşmesi uyarınca mirasçılardan ...'a devrettiklerini beyan etmişlerdir.

Dahili davalı ..., kendisine ait taşınmazdan geçit verilmesini istemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif icra edilerek yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile davacıya ait 143 ada 124 No'lu parsel lehine, dahili davalı ... adına kayıtlı 123 No'lu parsel üzerinde 24.07.2019 tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde 1. alternatif olarak (A) harfiyle gösterilen 239,46 m²'lik kısımda geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, dahili davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Dahili davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda mahkemece, davacıya ait 143 ada 124 No'lu parsel lehine en uygun alternatif olarak belirlenen güzergahtan dahili davalıya ait 123 No'lu parsel aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmesi yerinde ise de, davacı tarafça depo edilen geçit bedelinin aleyhine geçit kurulan 123 No'lu parsel maliki dahili davalı ...'a ödenmesine karar verilmesi gerekirken, geçit bedelinin kime ödeneceği belirtilmeksizin, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; ancak bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.