Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/3372 K.2020/6503

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.07.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 19.08.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Refahiye Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait 2007/132 Esas ve 2007/171 Karar sayılı ...'e ait mirasçılık belgesi ile 2013/130 Esas ve 2013/144 Karar sayılı ...'ya ait mirasçılık belgesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açılır. Aynı Kanunun 496. maddesi hükmüne göre de, altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirası eşit payla anne ve babasına kalır. Miras bırakandan önce ölmüş olan anne ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yolu ile kendi alt soyları alır.

Somut olaya gelince, muris ...'nın mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesine göre muris ...'nın kendisinden sonra ölen eşi ...'ya pay verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de; ...'nın 1943 yılında ölen annesi ... ve 1957 yılında ölen babası ...'ya giden miras payından anne baba bir kardeşleri ..., ..., ... ve ... ile baba bir anne ayrı kardeşleri ...'nın eşit pay alması doğru değildir. Murisin ana ayrı baba bir kardeşi ... irs yolu ile yalnızca babası ...'ya ait miras payından hisse alabilecektir. Ancak hükümde murisin kardeşlerinin her birine eşit pay verilerek tereke dağıtıldığından murisin kardeşi ...'nın terekeden fazla pay almasına neden olacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.