KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2020/715 E., 2021/836 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
711 kelime·4 dk okuma
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/06/2014 tarihinde ve birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından davalılar aleyhine 30/06/2014 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın ayrı ayrı reddine dair verilen 03/11/2016 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi asıl dava davacısı ... vekili ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekili tarafından talep edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin reddine dair verilen karar asıl dava davacısı ... vekili, birleştirilen dava davacısı Hazine vekili ve asıl ve birleştirilen dosya davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR
Dava ve birleştirilen dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.
Davacılar vekili, Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1538 Esas, 2014/732 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptalini ve mirasbırakan ...’nun mirasçılarını ve miras paylarını gösterir yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.
Birleştirilen dosya davacısı ... vekili, Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/370 Esas, 1956/451 Karar sayılı mirasçılık belgesinin ve Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1538 Esas, 2014/732 Karar sayılı mirasçılık belgelerinin iptalini ve mirasbırakan ...’nun mirasçılarını ve miras paylarını gösterir yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ve birleştirilen dosya davalıları ... ve ..., davayı kabul etmiş; diğer bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, davacıların ve birleştirilen dosya davacısının miras hakkını kanıtlayamaması nedeni ile asıl ve birleştirilen davanın ayrı ayrı reddine karar vermiştir.
Asıl dosya davacısı ... vekili ve birleştirilen dosya davacısı ... vekili, hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi, asıl dosya davacısı ... vekili ve birleştirilen dosya davacısı ... vekilinin istinaf kanun yolu başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar vermiş ve davalı ..., davalılar ..., ..., davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve davalılar ..., ... lehine ayrı ayrı 2.725,00'er TL vekalet ücretine hükmetmiştir.
Hükmü, asıl dosya davacısı ... vekili, birleştirilen dosya davacısı ... vekili, asıl dosya ve birleştirilen dosya davalısı ... vekili, ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.
1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre temyiz edenlerin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2) 02.01.2019 tarih ve 30643 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2.maddesinde, bölge adliye mahkemelerinde istinaf başvurusu üzerine görülen işlerin duruşmalarının ayrı avukatlık ücreti gerektireceği; ikinci kısım ikinci bölümünde, bölge adliye mahkemelerinde istinaf başvurusunun birden fazla duruşma ile incelenmesi durumunda 2.725,00TL avukatlık ücretine hükmedileceği; 3. maddesinde, müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin birden fazla duruşma açılarak görüldüğü, davanın ve birleştirilen davanın red sebebinin tüm davalılar yönünden ortak olduğu anlaşılmakla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince, ret sebebi aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyeceğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2020/715, K. 2021/836, 11 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama