Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2021/216 K.2021/540

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.06.2016 tarihinde verilen dilekçeyle terekenin tespitinin talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; terekenin tespitine dair verilen 05.11.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin başvuru şartları mevcut olmadığından usulden reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce 12.11.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, terekenin tespiti talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece terekenin tespitine karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun başvuru şartları mevcut olmadığından usulden reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 12.11.2020 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin 10.11.2020 tarihli temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 01.09.2020 tarihli Kararıyla, 6100 sayılı HMK'nın 352. maddesi uyarınca başvuru şartları mevcut olmadığından istinaf başvurusunun usulden reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından,12.11.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.