Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2021/942 K.2021/2706

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istem tazminata ilişkindir.

Davacı, Anamur Noterliğinin 20.10.1978 tarihli ve 8235 yevmiye No'lu satış vaadi senedi ile 14 sayılı parselde (yeni 137 ada 7) 1610/6440 oranındaki payı davalı ...'den satın aldığını bedelini peşin olarak ödediğini, taşınmazın zilyetliğini satış tarihinde teslim aldığını ve nizasız fasılasız kullandığını belirterek tapu iptali tescil, mümkün olmaz ise rayiç bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın satışın vaadetmediğini, davacının kendisinden herhangi bir hak talep etmesinin hukuken mümkün olmadığını, dava konusu yeri ...'a 1978 yılında verdiğini, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, dava konusu eski 14 sayılı parselin (yeni 137 ada 7) dava tarihi itibariyle bölünmesinin de kanunen mümkün olmadığını, davacıya satış yapmadığı için kendisinden bedel de talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazda 10-15 yıl önce rızai paylaşım yapıldığını, bu paylaşıma ilişkin belgenin diğer davalı ...'te aslının bulunduğunu, taksim anlaşmasına göre davacıya bırakılmış olan kısmın davacı adına tescilini kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece 02.12.2014 tarihinde verilen ret kararı Dairemizin 30.03.2016 tarih 2015/12378 Esas, 2016/3798 Karar sayılı ilamı ile "tapu maliki davalı Falip Karatağ'ın 03.08.1978 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile 14 sayılı parselde (yeni 137 ada 7 ) bir kısım payı ...'a satmayı vaad ettiği, ...'ın bu sözleşmeden doğan şahsi hakkının bir kısmını alacağın temliki hükümleri gereği yine satış vaadi sözleşmesiyle 20.10.1978 tarihinde davacıya devrettiği, re'sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesinden doğan şahsi hakkın satış vaadinde bulunanın rızası aranmaksızın üçüncü kişiye yazılı biçimde temlikinin TBK'nın 183. maddesi gereğince geçerli olduğu,

bu nedenle kişisel hakkı devralan davacının bu hakkına dayanarak tapu maliki satıcıdan ferağ isteyebileceği, bu nedenle davacının tapu iptali ve tescil istemine ilişkin talebi bakımından işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 5403, 5578 ve 6537 sayılı yasalar ile 31.12.2014 tarih ve 29222 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan yönetmelik gereğince Anamur İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 23.01.2017 tarihli cevabi yazısına göre "sözkonusu hisselendirmenin yapılmasının ilgili kanun ve yönetmelik açısından sakıncalı bulunduğu" bildirilmiş, mahkemece davalı ... aleyhindeki davanın reddine, tazminat talebinin kısmen kabulüne ile 819,98TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.03.2016 tarih 2015/12378 Esas, 2016/3798 Karar sayılı ilamı ile "yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre tapu iptali ve tescili davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, satış vaadine konu taşınmaz payının dava tarihine göre rayiç bedeli belirlenerek bu miktar üzerinden tazminat isteminin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davacının alacak talebinin kabulü ile 29.030,54TL'nin ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ...'dan miras payları oranında alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2) Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı HMK’nın 326. maddesinde hüküm verilirken Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. HMK’nın 323/ğ maddesi uyarınca avukatlık ücreti de yargılama giderleri arasındadır.

Somut olayda, davalılardan ... hakkında davalı ... ile bir sözleşme ilişkisi bulunmadığından, davalı ...'ın davacıya karşı tazminat borcundan sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hakkındaki dava husumet yönünden reddedilen davalı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi ve adı geçen davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususların gözardı edilerek hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de; belirtilen hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.