Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11055 K.2012/6781

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ve arkadaşlarını bir yakınının hasta olduğu ve ona acil kan gerektiği yalanıyla hastaneye götürerek, müştekinin ondan gelen talebi sorgulama olanağını zayıflatacak psikolojik bir etkiye soktuktan sonra konuşmak için telefonunu isteyip oradan uzaklaşmak şeklinde belirlenen eylemi sanığın zilyetliğin devrini hile ile sağlaması nedeniyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak

1- Sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,