Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11165 K.2012/30680

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde yardım istemek bahanesiyle katılanın evine gittiği, katılanın yardım edemeyeceğini söylemesi üzerine ısrarla el falı bakacağını söyleyerek içeriye girdiği, katılandan kırmızı ve beyaz ip getirmesini istediği, katılanın getirdiği ipleri düğüm yaparak avucuna koyduğu ve sağ tarafının felç olacağını, ağrının olduğunu, eğer ipler açılırsa geçecek diye fal baktığı, sanığın kendisinden takılarını istemesi üzerine kolundaki bir adet bileziği çıkardığı, sanığın ısrarla başka takılarının da olduğunu söylemesi nedeniyle katılanın diğer altın bileziğini de getirdiği,

sanığın bu iki bileziği bir iple bağlayarak yazmanın içine koyduğu ve bohça yaptığı iki adet altın bileziği bohçadan alıp cebine koyarak evden ayrıldığı sırada katılanın bileziklerin yerinde olmadığını fark etmesi üzerine sanığın arkasından giderek komşusunun yardımıyla sanığı yakaladıkları, sanığın kaçtığı sırada aldığı bilezikleri yere attığı iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği,

5237 sayılı TCK’ nun 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,