Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11975 K.2012/33541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği iddia olunan tarihte onbeş yaşını doldurmuş olup onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuğun fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere ziyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Olayın gelişimine göre; müştekinin suça sürüklenen çocuğun istemesi üzerine suça konu cep telefonunu görüşme yapması için suça sürüklenen çocuğa rızaen verdiğinin anlaşılması karşısında; cep telefonunun zilyedliğinin, belirli bir süre için müşteki tarafından suça sürüklenen çocuğa devredilmiş olması nedeniyle eylemin güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

5395 Sayılı yasanın 3/a.2. Maddesi gereği kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk hakkında suça sürüklenen çocuk ibaresinin kullanılmasının gerekmesine rağmen duruşmalarda, gerekçeli karar başılığında ve kararda sanık kelimesinin kullanılması,

Suça sürüklenen çocuğun atılı suç tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olup onsekiz yaşını doldurmadığı halde 5237 Sayılı TCK madde 31/3'ün uygulanması gerekirken TCK madde 31/2 gereğince cezasından indirim yapılması,