Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/12913 K.2012/36363

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek, her iki sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) Gerek sanık ... gerekse de müşteki tarafından, suçun tamamlanmasından sonra, paranın bir kısmının ödendiğinin belirtilmiş olması karşısında, müştekinin ifadesi alınarak zararının ne kadarının ödendiği, kısmi ödeme nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168. maddesinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği ile sanıkların etkin pişmanlık gösterip göstermedikleri hususların araştırılarak, anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2) Sanıkların müştekiye yönelik eylemleri nedeniyle hükmedilen hapis cezasının takdiren asgari hadden tayin olunmasına rağmen, gerekçe gösterilmeksizin hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi

3) Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,