Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/12996 K.2012/36099

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay günü PTT Develi Şubesine havale yapmak için gelen müştekiye kendisini PTT görevlisi olarak tanıttığı, bu sırada orada bulunan gişe görevlisinin yanına gidip bir şeyler sorarak orada çalıştığı izlenimini kuvvetlendirmek suretiyle müştekiyi kandırarak, müştekinin havale yapacağı 650 TL'yi elinden aldığı ve müştekiyi PTT müdürünün gazete istediğini söyleyerek müştekiyi gazete alması için bina dışına gönderdiği ve bu sırada sanığın aldığı para ile bina dışına çıkarak oradan uzaklaşmaya çalıştığı, kaçarken polis memurlarınca yakalandığı şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 Sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından; vesalet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabilceğinin gözetilmemesi,