KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/12998 E., 2012/40660 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda;
Dul olan ve evlenmek isteyen katılanın bu sebeple arkadaşı tarafından temyize konu olmayan sanık ... ile tanıştırıldığı, ...'in katılana 30 yaşlarında bir bayanın olduğunu ve bu bayanın kendisi ile evlenebileceğini söylediği bunun üzerine ...'in sanığı arayarak otogara gelmesini istediği,
otogara gelen sanığın katılana kendisini ... ismi ile tanıttığı ve katılanın temyize konu olmayan sanık ... ile evlenmesi karşılığında 3000 TL para istediği,katılanın 2.500 TL para verebileceğini ve bu parayı Pazartesi günü verebileceğini söylemesi üzerine ... ve sanığın katılan ile birlikte Kozaklı İlçesine geldikleri,katılanın evinde kaldıkları, katılanın Pazartesi günü Kozaklı'da 2.500TL'yi ... ve sanığa verdiği, ...'a herhangi bir para ödemediği ancak çeşitli giyim eşyaları aldığı,...'un katılanın evinde bir kaç gün kaldığı daha sonra sanığın yardımıyla katılanın evinden ayrıldığı,
şeklinde gelişen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/12998, K. 2012/40660, 4 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama